Dzień rozedrgany słońcem.

Przez otwarte okna pozwalam słońcu rozgościć się w domu.

Bez słowa zagląda mi w kąty.

Zakamarków się boi.

Podpija mi herbatę z kubka z ozdobnym uchem.  

Niemiłosiernie krusząc podjada ciastka.

Czekoladowymi paznokciami uderzam w stół

Wystukując rytm bicia mojego serca.

Ośmielona swoim zadumaniem zamykam oczy.

Myśli łuskam jak orzechy i zjadam ze smakiem.

A Ty w tym wielkim świecie

Znaczysz ani mniej ani więcej

Niż ja tutaj u siebie

Z głową napuchniętą od marzeń i wrażeń.  

Bezsenność?

Sen zastygł mi twardą skorupą na powiekach broniąc dostępu marzeniom sennym

Szesnasty raz układam cztery poduszki pod głową

Za każdym razem są tak samo niewygodne

Obserwuję światłocienie odgrywające na ścianie swoją pantomimę 

Kadzidło tli się czerwonym żarem szczypiąc zapachem w oczy 

Z tego wyczekiwania snu zrobiłam się głodna i rozważam właśnie nocne pichcenie

Jajka, bekon i kromka z masłem

Radio gra cicho nocne jazzowe kołysanki a ja nasłuchuję kroków na korytarzu

Przechodzą tuż koło mnie

Nocą nawet serce bije głośniej