- zanim zaśniesz -

Łapię sen łapczywie jak tonący powietrze.

Noc trwa nie więcej niż pięć minut. Dzień - wieczność.

Względna dysproporcja czasu.

Albo bezwzględna.

Bezwzględna dla mnie - tak, to dobre słowo.

Codziennie wieczorami odgrywam swój prywatny wyścig ze wskazówkami zegara.

Kto dzisiaj będzie pierwszy w łóżku - ja czy druga w nocy?

Tak inaczej ostatnio, wiesz?

Bo znowu miewam nie mieć dla Ciebie czasu.

Dużo spraw, wiesz...

Dni mijają 

Na telefonie

W esemesach 

My na umowę abonentową

Dostępni całodobowo

Czasem poza zasięgiem.

zdjęcie z czeluści internetu

Kolejny dzień października.

Pomogło wczoraj. Jednak stare sprawdzone sposoby są najlepsze w krytycznych momentach. Nie ma co się opierać tradycji, na smutki najlepszy łyk wódki. No dobrz, wódki może nie łykam, ale do rymu mi pasowało, więc nie odmówię. Coś w tym jest, że smutki najlepiej utopić. Nawet deszcz, który mnie rano swoim miarowym, kołyszącym stukaniem o szyby budził i usypiał jednocześnie, ustąpił miejsce słońcu. Chociaż jak tak patrzę na niebo, to dzisiaj tam w górze raczej będzie się toczyć nieustanna walka tych dwojga. 

Nie wiem dlaczego pomyślałam teraz o miłości. Czy miłość jest walką? Jakoś tak mi się kojarzy.... Z walką o siebie, o Nas, o dobre ze złymi chwilami, walką o Ja i o Ty... Dlaczego będąc z kimś mam wrażenie, że ktoś chce mi zabrać mnie samą, że poświęcenie, którego się ode mnie wymaga, wcale nie jest warte swojej ceny. Z uśmiechem na ustach mamimy swoje myśli nazywając to kompromisami i klaszczą nam brawo, gdy zatracamy siebie kolejny raz. Kompromisy wszak są potrzebne i oczekiwane! A z czasem coraz mniej w nas siebie samych, coraz bardziej zmuszamy się do zmian w imię wyższych celów. Rozwścieczeni tupiemy nogami żądając i nie dostając w zamian tego samego. 

Czy wogóle w miłości da się tak po równo dzielić? Dawać i zabierać tyle samo? 

A z okazji piątku młoda, rysunkowa, rymowana myśl feministyczna.

by http://vierna.soup.io/